Huilbaby’s

Wat is een huilbaby?

Een huilbaby is een baby die  veel meer en langer huilt dan gemiddeld. Veel kinderartsen definiëren een huilbaby als een baby die minimaal drie weken lang, minimaal drie dagen per week,  minimaal drie uur per dag huilt. In de praktijk is een huilbaby is een baby die zo veel huilt, dat de ouders het als een probleem of een belasting ervaren. Een huilbaby kan je eigenlijk omschrijven als een erg actief, onrustig, overbeweeglijk, schrikachtig en snel geprikkeld kindje.

Met Cranio-Sacraal therapie en Energetische Healing kan ik je baby helpen tot rust te komen en te aarden in zijn lichaam. Hierdoor zal hij zich veiliger en meer tevreden voelen en kan hij beter slapen. Ook kunnen de beknellingen van zenuwen en bloedvaten die uit de schedel komen ruimte krijgen, waardoor de organen beter functioneren.

Huilen is normaal:

Bijna alle baby’s huilen. Het normale huilgedrag neemt meestal de eerste weken na de geboorte toe om met 3 weken een hoogtepunt te bereiken en daarna weer af te zakken. Op het hoogtepunt huilen de meeste baby’s ongeveer 1,5 à 2 uur per dag. De verklaring van dit gegeven wordt gezocht in een zekere mate van onrijpheid van het centrale zenuwstelsel. Als gevolg hiervan kan een baby gemakkelijk in een alarmtoestand raken door een veelheid van externe en interne prikkels. Dit verklaart mogelijk dat prematuren relatief meer huilen dan voldragen kinderen.

Vaak zijn darmkrampjes de oorzaak van huilen. De darmen worden geprikkeld door de voeding die ze vanaf het eerste moment aangeboden krijgen. De baby geeft bij een darmkramp een korte en harde gil. De benen worden heel snel gebogen het hoofd loopt rood aan. Vaak zijn ze in paniek.

Het is altijd verstandig om naar het consultatiebureau of naar de huisarts te gaan als je baby contimu huilt. Sowieso hebben huilbaby’s vaak last van spugen, overstrekken en darmkrampjes. Maar er is ook een mogelijkheid dat je kindje huilt, omdat hij verkeerd reageert op de voeding door koemelkallergie of lactose-intolerantie. Het kunnen ook blaas- of nierproblemen zijn of een liesbreuk.

Hoogsensitieve baby’s:

Een ander kenteken van een huilbaby is dat hij zich niet kan afsluiten. Als een baby moe is, dan sluit hij zich van nature af voor alle indrukken rondom hem. Je kan dit zelfs letterlijk zien wanneer hij zijn hoofdje wegdraait en alle contact verbreekt. Een  baby die tekenen toont van hoogsensitiviteit kan dit niet waardoor alle indrukken zoals geluiden, geuren, licht, bewegingen, aanraken of verplaatsen, contact, blijven binnenkomen, ook al is hij heel erg moe. Het gevolg is dan overprikkeling en de baby kan dit alleen aangeven door te huilen.

Als je het bovenstaande herkent, eventueel voorafgaande aan een huilbui, kan het helpen de prikkel die het kind als te veel ervaart en overprikkeling veroorzaakt, weg te nemen of te verminderen. Een baby heeft behoefte aan rust en regelmaat. Vaak wordt inbakeren of een draagdoek geadviseerd.

Een huilbaby huilt niet normaal, maar krijst oorverdovend en aanhoudend. Bijna niets helpt om de baby rustig te krijgen. Vaak stopt de baby met huilen als de ouder het kind op de arm draagt en er mee gaat lopen. De baby valt al lopend in slaap. Maar op het moment dat de baby neergelegd wordt, schrikt het wakker en begint weer te krijsen.

De baby huilt op dezelfde toon. Daardoor is niet te horen of de baby honger heeft, slaperig of gefrustreerd is. Er is geen goede communicatie. Het is moeilijk te bepalen of de baby honger heeft. Wanneer je met de vinger over een wangetje aait, hij zijn hoofdje naar de vinger toe draait en de mond open doet om te willen gaan zuigen, dan kan dat een teken van honger zijn.

De meeste baby’s zijn rustig als ze op hun buik op de onderarm van de ouder liggen en zo rond gedragen worden. De baby is erg schrikachtig. Het minste geluid veroorzaakt een heftige schrikreactie waardoor de baby luid schreeuwend weer wakker wordt. Babymassage of de baby in het bad doen kan voor veel huilbaby’s een ramp zijn. Dit zijn weer extra prikkels terwijl de baby al overprikkeld is.

Een zware geboorte:

Veel huilbaby’s hebben hoofdpijn. Vooral na een complexe geboorte,  bijvoorbeeld met een vacuümpomp (zie hoofdstuk baby’s en kinderen).De baby ligt dan ook graag met het hoofdje ergens tegen aan. Veel huilbaby’s kruipen door het bedje heen totdat ze ergens contact hebben gemaakt met een weerstand. Een spijltje of de bovenkant van het bedje bijvoorbeeld.

De oogjes van de baby zijn naar boven gericht zonder iemand aan te kijken en het hoofdje ligt naar achter. Het kind overstrekt zich en de rug is moeilijk te buigen. Een luier verwisselen kost veel moeite.

Door spanningen of  trauma’s tijdens de zwangerschap of door een zeer snelle of moeizame geboorte kan het zijn dat de baby niet lekker in zijn lichaam zit en soms niet goed geaard is.  Hij blijft waakzaam en is snel overprikkeld. Zijn alarmsysteem draait op volle toeren. Het alarmsysteem signaleert veiligheid of gevaar.

Een baby is een energetisch wezen, staat open en is nog helemaal verbonden met de dimensie waar zijn wezen vandaan komt. Dit kan een gevoel van heimwee geven. Dit kan ook intens huilgedrag veroorzaken. De baby is dan moeilijk te troosten en lijkt onbereikbaar. Het kind lijkt zich soms te focussen op een plek in de kamer.

Het bijhouden van een huilschema kan inzicht geven in het gedrag van de baby  en brengt duidelijkheid.

Je kan als ouders van een huilbaby met veel vragen zitten als er geen verandering komt in deze cirkel van huilen, troosten, niet slapen. Probeer rustig te blijven, want je aanwezigheid, je geur, je stem, je hartslag, je warmte en je troost zijn wat een huilbaby nodig heeft. Zorg goed voor jezelf, want je kindje voelt precies aan wanneer je moe en wanhopig bent en er niet meer tegen kan.

Kom eens zelf voor een Cranio-Sacraalbehandeling om tot rust te komen en te herstellen van de bevalling. Je baby zal hier absoluut op reageren.

btn_neem_contact_op